Door de jaren heen heb ik diverse korte verhalen en columns geschreven. En onlangs heb ik zelfs mijn debuutroman geschreven: "Het Collectief" genaamd. Meteen daarna ben ik doorgegaan met schrijven en heb een tweede voltooid: "Voordat u gaat". Beiden zijn fictieve romans en hebben iets met lekker eten te maken. In de eerste roman is de hoofdrolspeler eigenaar van een bedrijf in horeca keukens en apparatuur en in de tweede is de hoofdpersoon kok en eigenaar van een restaurant. Leesvoer om van te smullen dus!

 

Gert de Goede Het Collectief restaurant roman fictie Oonivoo Uden boek spannend Gert de Goede Michelinster liefde achtervolgingen drugs mdmh wied romantisch erotiek eten drinken culinair  Veghel Maastricht Berden mode pizza bella Italia Oogenlust bloemen Frits van de Water kapper Nikkie de jager Tutorials Ben van Dijk Bernhoven Oss Nistelrode Sint Oedenrode thriller lees een boek lezen reader lezer aanrader spannend drugs hennep kwekerij drugs laboratorium politie criminelen crimineel

MIJN ROMAN HET COLLECTIEF IS VANAF NU TE KOOP!

Het boek is vanaf nu hier voor €17,45 te verkrijgen. https://lnkd.in/ebpPrmjW 

Als je het daar gekocht hebt en je wilt een handtekening of opdracht, mail me dan even, dan stuur ik jou gratis, per post mijn handtekening en evt. opdracht toe. Dan kun je die in het boek plakken. En woon je bij mij in de buurt, dan kunnen we ook iets afspreken, zodat ik persoonlijk iets in jouw boek kan schrijven. Wil je meer exemplaren tegelijkertijd kopen, een boek bij mij thuis afhalen zonder verzendkosten of heb je andere vragen? Mail dan even naar info@gertdegoede.nl

Hartelijke groet, Gert

Gert de Goede Het Collectief restaurant roman fictie Oonivoo Uden boek spannend Gert de Goede Michelinster liefde achtervolgingen drugs mdmh wied romantisch erotiek eten drinken culinair  Veghel Maastricht Berden mode pizza bella Italia Oogenlust bloemen Frits van de Water kapper Nikkie de jager Tutorials Ben van Dijk Bernhoven Oss Nistelrode Sint Oedenrode thriller lees een boek lezen reader lezer aanrader spannend drugs hennep kwekerij drugs laboratorium politie criminelen crimineel sex op schoot schilderij

FLAPTEKST

…stel je voor. Na jaren neemt je oude buurmeisje contact met je op en vraagt of ze een tijdje bij je onderduiken mag. Dan zeg je waarschijnlijk geen nee. Maar wat als blijkt dat ze in levensgevaar is? En jijzelf misschien ook wel?

Deze roman neemt je op een meeslepende manier mee in de belevenissen van Udenaar Anton en zijn oud buurmeisje en klasgenote Els. Zij beleven hun opwindende avonturen vooral in de omgeving van de middelgrote stad Uden in noord Brabant maar ook deels in en om Maastricht. Lezers uit Uden vinden het een prettig leesbare roman en voelen zichzelf direct betrokken bij het verhaal door de beeldende taal die gebruikt is bij het beschrijven van hun woonplaats. Het is een onderhoudende roman geworden die je vanaf het begin vastgrijpt, met spannende achtervolgingen, zware criminelen en illegale drugspanden, maar ook met romantiek, een vleugje erotiek en een verrassend slot.

*Deze spannende roman speelt zich vooral af in:

#Uden #Veghel #Nistelrode #Maastricht #CadierenKeer  #Urmond #SintOedenrode #Oss #sHertogenbosch

Gert de Goede Het Collectief restaurant roman fictie Oonivoo Uden boek spannend Gert de Goede Michelinster liefde achtervolgingen drugs mdmh wied romantisch erotiek eten drinken culinair  Veghel Maastricht Berden mode pizza bella Italia Oogenlust bloemen Frits van de Water kapper Nikkie de jager Tutorials Ben van Dijk Bernhoven Oss Nistelrode Sint Oedenrode thriller lees een boek lezen reader lezer aanrader spannend drugs hennep kwekerij drugs laboratorium politie criminelen crimineel Michiel de Ruijter

Enkele reacties:

...dat is een super idee Gert maar jammer genoeg heb ik het boek al uit en heb er super van genoten ! Ik schrijf mij nu al in voor het volgende boek ! Jij bent een 🔝schrijver !!! Succes met de verkoop van jou boek !😘 *Vera.

Een spannend boek, met een tikkeltje humor,mooi taalgebruik, begin je eenmaal te lezen kun je niet meer stoppen, het maakt nieuwsgierig……en mooie vaderdag cadeau. Gert hopelijk komt een vervolg *Vera T.

Gert, een heerlijke, meeslepende, spannende roman! Het leest zo makkelijk weg. Leuk opgebouwd, sferen mooi weergegeven. Je wilt steeds verder lezen, je wordt nieuwsgierig gemaakt hoe het verder gaat. Bedankt voor dit leuke boek! Ik heb genoten! Groetjes, *Margriet

Hi Gert/Toontje, complimenten voor je realistische fantasie. Als je met de opbrengst van je boek alle culinaire versnaperingen kunt betalen, dan kun je het project geslaagd noemen. :-) *Ary

Ook echt een boek voor ouderen!!!! mijn moeder leest hem nu en is verrast door het grote lettertype! *Henny

Het is een prachtig boek geworden, ik heb het bijna in 1 adem uitgelezen. *Hans

Wat een goed boek! Leest lekker weg, super herkenbaar, idd niet voor jeugdige lezers 🤭, goed plot…gewoon top! *Ingrid

Prachtig boek! een aanrader voor iedereen die zich verbonden voelt met Uden. *Trix

Hoi Gert! Eindelijk in jou boek gedoken, Heel vlot geschreven, de tijd volledig verloren gegaan in het verhaal Halve nacht het collectief een stukje beleeft. Noodgedwongen het boek aan de kant gelegd tot vanavond was gisteren een kort nachtje zal vandaag niet anders zijn. Ik wil weten hoe het verhaal verder gaat … voor herhaling vatbaar . Laat de radaren in je brein maar werken. *Joske

Heerlijk! Zo uit gelezen! *Simone

Vanmiddag begonnen aan je boek en heb het zojuist uitgelezen. Erg leuk boek,prettig beschreven. Ik werd al vrij snel meegesleurd en moest gewoon doorlezen! Ik verheug me nu al op je volgende boek! *Helma

Ik heb "Het Collectief" in 2 sessies uitgelezen. Kan mij niet meer herrinneren dat ik een boek in 2 keer uitgelezen heb. Was boeiend en heerlijk te lezen. Wel gemeend, echt genoten. Vaak vallen mij de ogen dicht na 10 bladzijdes en nu nog niet na 100 Blz.😊 *Wil

 

Gert de Goede schrijver Ingrid Verkuijlen oud wethouder Uden vluchtelingen Venlo Oekraine boek roman signeer sessie fictie thriller Uden Jambon restaurant lekker eten op niveau verjaardag feestje tekenen opdracht schrijven

 

Dirkie. Kort verhaal.

Dirkie lag opgerold in zijn mand te genieten. Aan het nagenieten van alles wat er vandaag gebeurd is. Nagenieten van de heerlijke en copieuze maaltijd die zijn oude, getergde lichaampje verwarmde. Eindelijk brak zijn verzorgde oude dag aan. Dit was waar hij al die tijd naar verlangd had. Terug bij zijn oude baasje. Zijn lieve baasje. Zijn goede baasje dat vanaf nu weer thuis zou wonen. Hij sprong uit zijn mand, liep naar hem toe en sprong op schoot. Het baasje kroelde even lekker in zijn nek en fluisterde lieve woordjes. Dirkie was gelukkig.

Vanmorgen wist Dirkie dat hij zijn geteisterde lijfje zou moeten bevrijden van het juk dat op zijn kleine schoudertjes rustte. Hij was het zat. Het vrouwtje dacht dat hij maar een eenvoudige, stomme hond was. Maar dat had ze mooi mis! Hij was écht niet stom: hij was alleen klein. En kwetsbaar. Maar zijn bovenkamertje werkte prima! Vroeger was het wél leuk in huis. Toen woonde het baasje ook nog hier in huis. Die was wél lief! Die was echter slim geweest. Die was lekker gevlucht toen hij de kans kreeg. Gescheiden van dat kreng! Jammer genoeg echter nam het baasje hem niet mee. Hij had geen plaats op dat kleine flatje van hem. De enige in huis die nog een beetje van hem hield was het meisje. Het meisje was degene die hem zijn eten gaf, hem uitliet en zo nu en dan een aai over zijn bol gaf. Maar ook dat kwam slecht sporadisch voor. Op schoot kon hij niet meer liggen, want zodra het meisje thuis kwam pakte zij haar openklaphuisdier, laptop en legde die op schoot. Dirkie had wel eens geprobeerd te vechten met dat stomme ding, maar die had toen in alle talen gezwegen. En dat terwijl er normaal gesproken de meest vreemde geluiden uitkwamen. Het was vast een soort van schildpad. Hij had er destijds bijna zijn tanden op gebroken, zó hard was dat beest.

Aan de jongen hier in huis had hij ook niet veel. Die was zelden thuis, en als hij al thuis was zat hij boven op zijn kamertje. Om maar bij dat kreng van zijn moeder weg te blijven. Altijd maakten die twee ruzie. Het vrouwtje maakte trouwens met iedereen ruzie. En als ze geen ruzie maakte liep ze op Dirkie te vitten. Of ze schopte hem opzij. En als hij dan per ongeluk eens jankte of blafte van pijn, dan kon hij nog een knal voor zijn kop krijgen ook. Maar vandaag zou hij wraak nemen. Straks moest hij naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse spuitje tegen hondsdolheid. Die rotspuit, waar hij altijd zo suf van werd. En de enige die hem kon brengen was het vrouwtje. Dirkie had een plan. Daar riep ze hem al! “Dirkié! Kom op stom beest! Schiet eens op, we hebben geen uren de tijd! We moeten gaan.” Dirkie liet zich oppakken en in de auto gooien. De auto startte en ze reden weg. Het vrouwtje reed hard. Véél te hard, en Dirkie werd van de ene naar de andere hoek geslingerd. Even speelde hem door het hoofd om het vrouwtje eens lekker in haar nekvel te bijten, maar dat was te gevaarlijk. Straks reden ze ergens tegenaan en dan zou hij, Dirkie, misschien ook wel sterven. En dat was vanzelfsprekend niet de bedoeling. Dirkie wachtte hotsebotsend, maar geduldig zijn kans af.

In de wachtkamer was het rustig. Het stonk er naar kattenpis en nat hondenhaar. In de hoek lag een enorme, rode kat. Het beest keek hem uitdagend aan. Normaliter had Dirkie allang gereageerd en was er op afgesprongen om dat brutale beest een lesje te leren, maar vandaag hield hij zich in. Het vrouwtje was quasi lief voor hem en aaide hem over zijn bolletje. Ja: voor de buitenwereld deed ze nu even alsof Dirkie het liefste hondje op de wereld was. Men moest eens weten! Dirkie was nerveus. Hij zat te trillen op de schoot van het vrouwtje. Hij kreeg een stiekeme, harde por in zijn ribben. Hou op siste het vrouwtje venijnig. Even kwam er een satanische blik op haar gezicht, maar snel herstelde ze zich en zette haar liefste glimlach weer op. Dingdong! Gelukkig: ze waren aan de beurt.

De dierenarts was lief. Voorzichtig tilde ze hem op de tafel en keek hem even na. Ze keek in zijn bek en voelde aan zijn pootjes. Wacht even: auw, dat deed zeer! De dierenarts zat aan het pootje dat hij gisteren zo bezeerd had toen hij zogenaamd in de weg lag. Het vrouwtje had hem zo de kamer door geschopt. Hij was zo hard tegen de muur gekwakt dat hij zelfs even buiten westen geweest was. Ze was niet eens bij hem komen kijken toen hij daar zo voor dood lag. Nee, ze ging haar minnaar bellen. De heks! Maar dit was de druppel geweest. Dirkie wist dat het zo niet verder kon en hij besloot een einde aan zijn kwelling maken. En toevallig moest hij nu naar de dierenarts. In zijn koppie broedde het plan.

 

De dierenarts was klaar met haar onderzoek. Ze vroeg: is hij onlangs hard gevallen of zo? Zijn pootjes lijken enigszins gekneusd. Ja, het arme beestje is van de week uit het raam gevallen sprak het vrouwtje. Maar het viel gelukkig mee. Hij stond uit zichzelf op en liep zo te zien ongeschonden weg. Dirkie hoorde de valsheid in haar stem. De lieve dierenarts hoorde het ook. Maar wat kon ze doen? Ze vroeg nog wat verder, hem ondertussen aaiend. Dirkie likte de hand van de dierenarts. Ze wist dat Dirkie mishandeld werd, maar kon het nooit echt bewijzen.

 

Ze draaide zich om, pakte het spuitje en vroeg het vrouwtje om Dirkie goed vast te houden. Die deed hem de riem aan en hield hem stevig vast. Zo vast dat het zeer deed. De dierenarts kwam dichterbij met de spuit. Op het moment dat ze hem de injectie toe zou dienen draaide Dirkie zijn kop, pakte met zijn bek de hand met de injectienaald en liet de geschrokken dierenarts de injectie in de arm van het vrouwtje leegdrukken. Snel sprong hij de tafel af en trok het vrouwtje, die de uitwerking van het spuitje al begon te voelen, met zich mee, dwars door de wachtkamer en het voorportaal naar buiten de straat op. Dirkie had geluk. Er kwam juist een auto met volle snelheid aangereden. Dirkie rende als een dolle de weg op voor de auto, het vrouwtje achter zich aanslepend. Klap! Boem, beng! De auto kwam met piepende banden tot stilstand. En het vrouwtje lag eronder. Morsdood. Haar schedel was verbrijzeld en alles zat onder het bloed. En Dirkie lag ernaast. Tevreden. Hij had weliswaar wat extra blauwe plekken, maar hij leefde nog. Dirkie voelde zich bevrijd. Hij lachte. Maar dat kon niemand zien.

 

Even leek de wereld stil te staan door het gelukzalige gevoel dat over zijn ruggengraatje sidderde. Heel even maar. Toen kwam alles en iedereen in beweging. Dirkie werd voorzichtig van zijn riem bevrijd en iemand tilde hem op. Het was de dierenarts. Ze aaide hem over zijn bolletje. Rustig maar lief beest sprak ze. Ik zal je wel even binnenbrengen en dan bel ik je baasje wel op. Dan kan hij je straks ophalen. En ik zal niemand vertellen wat er werkelijk gebeurd is. Dapper hondje! Groot gelijk! Het kreng heeft gekregen wat ze verdiende. De dierenarts drukte Dirkie zacht tegen haar borst en kuste hem zacht op zijn neusje. Ze nam hem mee naar binnen en legde hem voorzichtig in een hok. Voor ze wegging aaide ze hem nog even en legde een dekentje over hem heen. Dirkie viel in slaap. Een gelukkige, droomloze slaap.

Gert de Goede schrijver OonivoO restaurant Uden Michelinster Markt eten lekker cartoonist kunstenaar illustrator vrolijk